سيد مهدى خسروى

14

گياهان دارويى و نحوه كاربرد آنها براى بيماريهاى مختلف در طب سنتى ( فارسى )

افسنطين Artemisia absinthium ابسنطين - مروه ( نام فارسى آنست ) گياهى است از تيره كاسنى كه بيشتر در ارتفاعات مىرويد علفى و پايا بوده و ارتفاع آن حدود چهل تا شصت سانتيمتر است و گلهاى زرد زيبائى دارد . برگهاى آن متناوب با بريدگىهاى باريك و عميق و سطح برگها پوشيده از تارهاى فراوان داراى گلهاى لوله‌اى و زبانه‌اى است گلها و شاخه‌هاى جوان اين گياه مصرف درمانى دارد و در برگها و گلهاى آن چند نوع ماده داروئى و اسانس موجود است كه يكى از مشهورترين آنها ماده تلخى است بنام ابسنطين . مزاج اين گياه گرم و خشك بوده و گياهى است مقوى قلب - تب‌بر - مدر بول - ضد كرمهاى لوله‌اى و بسيار انگلهاى ديگر - اشتهاآور - قابض - اسهالهاى سرد مزاج - دافع صفرا - دافع اخلاط بلغمى - ضدعفونىكننده شربت آن جهت معالجه تب‌هاى نوبه‌اى سرد مزاج مصرف مىشود و مقدار خوراك اين دارو دو مثقال از دم كرده آن است . يكى از داروهائى است كه براى مداواى اقسام سرگيجه‌هاى سرد مزاج مفيد است و اگر از آب چوشانده آن به دهان افرادى كه سكته زده‌اند بريزند و خورده شود براى افراد سكته زده بسيار مفيد است بهر عضوى كه بخواهند خون در آن بيشتر جريان پيدا كند مقدارى عصاره افسنطين يا از جوشانده آن را در آن عضو ضماد مىنمايند خون را به عضو جذب مىكند و در عضو جريان خون زياد مىشود از اين جهت است كه وقتى لكه سفيدى در روى سياهى چشم پيدا شود آن را بخور افسنطين مىدهند تا زايل گردد . هرگاه افسنطين را در روغن بادام تلخ بجوشانند تا خوب حل شود سپس مقدارى به روغن صاف شده آن زهره بز يا گاو اضافه كنند داروئى بسيار مفيد براى چرك گوش خواهد شد و ريختن آن در گوشهاى چرك كرده چرك را به زودى خشك مىنمايد .